AFAKANLAR


 

Metrobüs durağında beklerken kafasının içinde durmaksızın kendiyle konuşuyordu: Viyak viyak alarmım çaldığında ve kendime gelebilmem için çeşitli bulmacalar sorduğunda saatler altıyı gösteriyordu. O sorulara doğru cevabı verip, kendimi yataktan kazıdığımda ise herhalde altı çeyrek olmuştu. Banyoya gittim, duşumu aldım, hazırlığımı yaptım. Takım elbisemi giydim ve kahvaltı masasına oturdum saat yedi oldu. Kahvaltı yaparken kızın ödevine son bir göz at; hanımın bitmeyen programlarına laf yetiştir ve evden çık saat yedi buçuktu herhalde. Keşmekeş bir kuyrukta minibüs bekleyip metrobüse ulaşmam ve binmem saat sekiz oldu.

Bugün herkes ne kadar hiddetli! Yine kalabalık kontrolüm dışında beni metrobüse bindirdi ve ayakta ip misali duruyorum. Ah kapı kapandı, kaldım içeride! Hay Allah, bayanların arasında kalmışım nasıl dursam ki, yer de değiştiremiyorum. Stresten ter de boşanırım şimdi ben, kahretsin!

“Ya kardeşim binmeyin, gelmeyin! Yer yok, görmüyor musunuz?”

“İlerleyin biraz siz de!”

“Oldu olacak kucak kucağa gidelim, nereye ilerleyelim beyefendi!”

“Bak terbiyesize!!”

Yok ben dayanamıyorum, Mecidiyeköy falan bekleyemeyeceğim, Zincirlikuyu’da inmek daha iyi olacak. Oradan Şişhane metrosuna biner, Tünel’den Karaköy’e geçer, Eminönü’ne bağlar ve Adalar’a giderim. Kırarım bugün, tıpkı lisedeki gibi!

Oh be! Çok şükür, utanmasam yeri falan öpeceğim. Aman, aktarmanın önü de hınca hınç, iyisi mi hiç gitmeyeyim Mecidiyeköy’e, nasıl fikir? Ne olur bugünü kendime çalsam? Çok mu şey istiyorum? Yapabilir miyim ki? Patrona ne diyeceğim? Hanıma ne diyeceğim? Dur beni afakanlar basıyor, şu kenarda bir sigara içeyim bir sakinleşeyim.

Saat kaç? Boşver şimdi saati… Yapmam gereken neler var bugün? Yani… aslında bensiz de gayet yürüyebilecek bir gün sanki, ama patrona ne diyeceğim? Bunca zamandır hiç böyle ani devamsızlığım olmadı. Ya soğukkanlı olmak lazım ama nasıl? Arayıp söylesem detaylandırmak lazım, devamında bocalarım. İyisi mi mesaj atayım.

Hanım’a da bir şeyler demek lazım günde beş öğün arıyor. Bütün gün toplantıda olduğumu söylesem, sabah niye söylemedin diye sitem edecek. Yurtdışından teftişe gelmişler derim.

Oluyor galiba ya! Ay beni yine ter bastı yapamayacağım…

Sigarasını attı ve Mecidiyeköy metrobüsünün yolunu tuttu.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s